Gdzie ja mam biegnąć i dlaczego tam ?

     Dzisiaj jest wtorek 19 marca. Wybiegłem około 10, zastanawiałem się gdzie ostatnio porzuciłem plan dobiegnięcia do jakiegoś miejsca. Doszedłem do wniosku, że nie dobiegłem na Koziegłowy. Dzisiaj spróbuję ten błąd naprawić. Podejmuję tą próbę, ponieważ ostatnio myślałem, że mogę pobiegnąć dalej, a tego nie zrobiłem. Przecież o to w tym chodzi, by biegnąć tam gdzie się czuję. U mnie jest to dalej lub gdzie indziej. Pomyśleć, że rano nawet mi się nie chciało ubrać. Może to co robię, nie ma dla innych sensu, ale dla mnie ma. Sens biegania musicie sobie znaleźć sobie sami, nic tak nie potrafimy jak obrzydzać sobie życia. Biegnę daleko od tego.

            Dotarłem do Wojsławic. Ostatnio biegnąc tą drogą na Wojsławice zawróciłem, teraz nie zamierzam tego robić. Jestem na ulicy widokowej i przyznam, ładne są tu widoki. Wyłania się też słońce. Dotarłem do Koziegłów na rynek. W Koziegłowach płynie potok „Boży stok”. Szczerze, biegam w około szukając tabliczki z napisaną nazwą Koziegłowy i nie mogę jej znaleźć. Biegnę dalej na Poraj. Na Poraj biegnę ścieżką rowerową bo z drugiej strony jest za wąskie pobocze. Biegnę tak daleko, to na pewno będzie mój rekord, jeśli zdołam wrócić. Plusem tej drogi jest to, że mają chodnik dla rowerów, minusem, że tylko to, ale jest. Biegnę przez Koziegłowy, widzę pola i drzewa obok drogi. Tak daleko jeszcze nie biegłem, jest okropnie zimno. Dobiegłem do Poraja o godzinie 12:17. Biegłem dalej na Gęzyn. Jestem okropnie zmęczony, zaraz braknie mi wody. Dotarłem nad Zalew w Poraju. Mogę już wrócić. Przebyłem naprawdę niesamowicie długą drogę, żeby tu dotrzeć. W głębi serca czuję, że pokonuje dzięki temu te ograniczenia, które sprawiały, że czuję pustkę. To tyle wracam. Powrót jest trudny, obdarłem uda i sutka, mimo to nie zamierzam się poddawać. Wracam i cieszę się, że mogę to zrobić. Jest godzina 13:07 robię chód, bo jestem dosyć zmęczony.

Jest 13:12 wróciłem na Koziegłowy. Teraz powoli idę. Jestem na przystanku, robię przerwę, Jest 13:27 jeszcze mam daleko do jakiegokolwiek sklepu, a pić chce mi się strasznie. Zostało mi na szczęście jeszcze trochę wody, ale oszczędzam bo nie wiem co bez niej zrobię. Czuję się jak na pustyni, bez wody. Co za przygoda! Pragnienie popycha mnie do przodu. Jest 13:41 spaceruje. Dotarłem do sklepu mojego królestwa wodopoju, będę żył😊. Od razu odżyły siły, kiedy napiłem się wody. Jest 14:13 jestem już blisko Wojsławic, a stamtąd już tylko chwila do domu. Pogoda jest piękna, trochę wieje zimny wiatr.

Teraz gdy jestem już blisko i jestem tak zmęczony jak nigdy wcześniej, nie zastanawiam się nad tym co napisać, chcę wrócić, wracam. Poleciałem na pobocze na pole, leżę na trawie, jest 14:35, odpoczywam. Wstałem, biegnę dalej. Dotarłem do Wojsławic, jest 14:43, odpoczywam na przystanku. Zmęczony jestem okropnie, idę- oszczędzam siły. Widoki są cudowne. Dotarłem do Cynkowa o 15:10, spaceruję. Po raz pierwszy w życiu od chodzenia bolą mnie stopy. Godzina 15:27 jestem już na swojej ulicy, nie biegnę, idę, nie mam siły biec. O godzinie 15:38 wróciłem do domu, jestem szczęśliwy i życzę wszystkim szczęścia. To był najtrudniejszy i najdłuższy bieg w moim życiu.



















Źródło zdjęć: własne

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

SATYSFAKCJA

Obraz
       Wybiegłem dzisiaj o 16:00. Na dworze jest zimno. Biegam po Cynkowie. Nad głową wiszą czarne chmury, które zapowiadają deszcz. Dzisiaj mam wielką ochotę biegnąć i sprawdzić swoją kondycję. Myślę, że poprawiłem swoją formę i obecnie jest bardzo dobrze. To wszystko dzięki w miarę regularnym bieganiu, mam nadzieję, że odczuwacie podobne efekty. Kondycja, którą mam teraz jest diametralnie różna od tamtej, kiedy zaczynałem. Obecnie mogę przebiec naprawdę spory kawałek bez zatrzymywania się. Jeszcze dwa miesiące temu byłoby to niemożliwe. W swoim bieganiu widzę efekty, mam nadzieję, że wy też je zobaczycie. W sporcie nie chodzi tylko o zarzynanie się i bicie rekordów, ale o regularność , to dzięki niej się nie zniechęcamy. Robienie przerw, bieganie w jakim tempie uważamy, że damy radę przebiec wyznaczoną trasę i przebiegnięcie jej to jest sukces, nie bicie rekordów czy spalenie nie wiadomo jakiej ilości kalorii. Biegajmy mądrze, nie dla kontuzji. Wróciłem o godzi...
Czytaj więcej

Rutynowy sport

Obraz
       Dzisiaj jest wtorek 9 kwietnia. Wybiegłem około 17. Wyruszyłem dzisiaj o tak późnej porze bo wcześniej było piekielnie gorąco. Chciałem przebyć standardowy odcinek który już nie raz widzieliście na zdjęciach. Popełniłem też błąd, mianowicie zjadłem duży i tłusty posiłek i zaraz po nim zacząłem trening. To był błąd, niedługo potem złapała mnie kolka. Lepiej się takich błędów wystrzegać. Poza tym pogoda jest piękna i biega się cudownie. Myślę, że dzisiaj naprawdę warto wyjść z domu. Słońce i lekki wiatr na pewno temu sprzyjają. Podjąłem kolejną próbę i po niedługim czasie musiałem zrobić kolejną przerwę, najważniejsze to się nie poddawać. Wokół mnie drzewa i padające słońce, w takiej atmosferze można biegać. Muszę jednak przyznać, że dzisiaj zbyt długie bieganie jest średnim pomysłem. Jest okropnie gorąco, ze mnie się leje po 40 minutach. Myślę, że dzisiaj bieg dłuższy niż godzina nie jest wskazany. To już zresztą każdy oceni sam. Wokół mnie pola i domy, ja wr...
Czytaj więcej

Powroty cieszą

Obraz
Niedziela 24 marca. Dzisiaj biegałem po Cynkowie. Wybiegłem około godziny 14:40. Piętnaście minut później dobiegłem do pobliskiego przystanku. Zauważyłem, że w pobliżu wykorzystałem większość tras, które mogłem odwiedzić. Biegnę więc dzisiaj tą drogą, którą robię to najczęściej. Po ostatnim biegu, gdzie pobiłem swój własny osobisty rekord kilometrów, potrzebowałem, aż tygodnia, żeby zregenerować organizm. Nie żałuję swojej decyzji. Dzisiaj wracam biegnąc tą drogą, wędruje najczęściej. Mój organizm już się się zregenerował i czuje się dobrze. Po ostatnim wymęczającym biegu doceniłem samo bieganie, a nie to gdzie biegnę. Zatrzymuje się na kolejnym przystanku. Obecnie sprawiam, że bieganie staje się dla mnie przyjemnością, bez próby przebycia wielu kilometrów lub w szybkim tempie konkretnego odcinka.  Dzisiaj jestem ja i droga, najprostsza, którą już widzieliście je we wcześniejszyc h postach, a jak nie to zobaczycie ją w tym. Niczego nie chce udowadniać, chce biegnąć i cieszyć się ...
Czytaj więcej